Uzak Gitmeler Üzerine..

Yollar
Nasıl aşılıyordu

İnsanlara gitmeyi?

DİĞER YAZILARIM

Duman - 2011-12-19

Paylaş: Facebook'ta paylaş Twitter'da paylaş

 

Büyüdükçe
Şehirler küçüldü üzerime
Hangi birine gitsem
Yol verildim hep
Ve yalnızlıklar arası
Yol aldım, adım adım
 
Kimseden bir şey istemem
Dedikçe istenmez oldum
Yine de
Onlar varken yok oldum
Ve yok olduklarında
Olmayacak yerde ben vardım
Hep
 
İlmik ilmik yalnızlık
Geçirdiler boğazımdan
Yuttuğum tebessümlerim de
Oldu ya elbet
Eni boyu belli
Bir yalnız adam oldum
İçten içe
 
Görmeyin beni dedimse de
Görünmez adam oldum
Kime dokunsam bin ah
Öyle ya ezberi baştan bozulmuş
Ayak üstü susmalardan belliydi
Küçüldüğüm şehirler
 
Ölenle ölünmez dediler
Bir başıma öldüm hep
Siyahtan günlerde
Yağmurda yoktu üstelik
Şehirlerin ışıkları
Gölgeler uzattı adımlarıma
Karardıkça kararan
Karardıkça o içime uzanan
Hiç bir efsanede de adına
Rastlanmayan
Bir adam oldum dilden dile
 
Aynadan bakarken bir gün
Boğazıma yapışan rüzgarı
Üfleyince birden
Bir şehir daha söndü üzerime 
Karanlıklar içinde
Duman oldum yine..
 

İlgili Aramalar: Duman

Bu şiir 49 kez okundu. 0 yorum.

YORUMLAR   

 (Yorum Yaz)

Eserlerin sahibinden izinsiz kopyalanması "5846 SAYILI FİKİR SANAT ESERLERİ YASASI"na göre suçtur!!