Uzak Gitmeler Üzerine..

Yollar
Nasıl aşılıyordu

İnsanlara gitmeyi?

DİĞER YAZILARIM

İçimdeki Bir Ritme - 2016-06-15

Paylaş: Facebook'ta paylaş Twitter'da paylaş

bir nota ile başlıyor yolculuk
ve sanki bir melodiye atlayıp yol alıyorum
bir minibüs duruyor
bir durak büyüyor içimizde
köşe başları çorbacılar, meyhaneler
bir rakı ekşiyor ağzımızda
bir ellerin terliyor avuçlarımda
bir istanbulu sarıyoruz en baştan
tepelerinden denizlerinden geçiyoruz
sanki bir ömrümüz daha varmış gibi beraber
gözlerin gözlerimde küçülüyor
dünyanın tüm rahatlatıcı rüzgarları esiyor sanki
o an, şimdi düşününce
sabahlar geliyor akşamlar geliyor
sen geliyorsun
odalar masmavi o zamanlar
bir bir geliyoruz
iyi geliyoruz, kendimize
yollar ilişiyor aramıza
mesafeler bir yara açıyor
ve gizliyoruz seyrelişlerimizi
bir kaç istanbul daha geçiyor bizi
bir kaç bu şehir, bir kaç dahaları
daha daha iyi oluyoruz
ve bazen kaskatı kesiliyoruz, başında bir kaldırımın
ve ya köşesinde bir sokağın
el ele tutuşuyoruz belki ama değmiyor sıcaklıklarımız
sabahlarımız eskisi gibi değil
akşamlar, akşamlar ah onlar
meyhaneler
 
içimden ne zaman bir üzülmek geçse
seni düşünüyorum
seni ne zaman düşünsem, eski bir melodi tutuyorum
sana gelirkenki melodileri
giderkenki şiirleri falan
oysaki her gitmelerden gelişleri tutuyorum
aklımda bir bir
kadehimi kaldırıyorum
o eski omuz kaldırışların
dudak büküşlerin, eksik karşılıyor beni
hangi köşesine diksem bu odada gözlerimi
bazı fotoğraflar hala var
bir bakınca arkasını yaşadığım
bazı öpüşler hala var, fotoğraflarda göstermediğim
sen de varsın az az..
 
sanki bir melodiye atlıyorum
dolaşırken tanıdığımız sokakları evleri şehirleri
ellerin değmiyor
sesin gelmiyor artık
usandırmıyor kavgaların, yıldırmıyor
bıkmıyorum artık inan
         -hayır mürekkep ile yazmadım bunları ama 
                        gözyaşları da yalan-
aradığım çok yer bazen
çevirmediğim her numarada sen düşüyorsun
aklımdan
yüreğim seyiriyor bir kokundan geçerken
sokak aralarından
 
usandırmıyor kavgaların, yıldırmıyor
bıkmıyorum artık inan
sesin de gelmiyor artık
ellerin de değmiyor
iyi gelmiyor yokluğun
sen de gelmiyorsun biliyorum
 
belki de bu yüzden
özleyemiyorum
dilimden
                 -belki içimden
                    -ah belkiler-
özlüyorum..
(içimden)
(sadece
i
 ç
   i
    m
      d
        e
          n
             )
 
 
 
 

İlgili Aramalar: İçimdeki Bir Ritme

Bu şiir 148 kez okundu. 0 yorum.

YORUMLAR   

 (Yorum Yaz)

Eserlerin sahibinden izinsiz kopyalanması "5846 SAYILI FİKİR SANAT ESERLERİ YASASI"na göre suçtur!!