Uzak Gitmeler Üzerine..

Yollar
Nasıl aşılıyordu

İnsanlara gitmeyi?

Alıntı - 2016-10-20

Paylaş: Facebook'ta paylaş Twitter'da paylaş

             Aradığım ne? Kaçıncı zaman dilimi bu ömrümün ve bu geçip giden kaçıncı öykünmesi yanlızlığımın.

 

İnsanların içinden, sabahların içinden, tüm bu işlerin içinden çıkabilsem bir yerde, soluklansam.
Sessizce ve belki de hıçkıra hıçkıra saklasam bedenimi tüm aydınlıkların gölgesinden. Bazen ölmek hoşuma gidiyor,
kim bilir kaç yüzyıldır yaşıyormuşçasına.
 
             Aslında her yazım, her şiirim, her attığım mesaj ve çektiğim nefes bir devrin sonu belki de. Kalkar sana geliryalnızlığım belki bende buluşur bir şeylere ölürüz belki. Umarsızca saçmalıyorum, evet. Çünkü ciddiye alınabilecek bir
kudret, dolaşmıyor artık damarlarımda. Sonuna kadar alkol enjekte edilmişçesine, her düşünüşümü bir intihar sayıyorum.
Sanıyorum ki ben yalnız değilim de sen kalabalıksın. Ya da sabahları gizli modumu açık unutup salınıyorum sokaklara, caddelere.
Bazen bir rüzgar çarpıyor, bazen büyük belirsizlikler. Düşüne düşüne düşüne bir bakıyorum ki bir gündüz daha devrilmiş,
bir gece gelmiş; bir şeyler olmuş. Bir sabah daha sonra.
 
            Umutsuzluk inciltiyor beni, bir dilenci umuduyla belki sever diye bakıyorum insanların yüzlerine.Olmuyor, olamıyor
hiç bir şeyim yirmi sekiz yıl öncesine dönemiyor.Şiirler yazıyorum, kitaplar okuyorum, resimler topluyorum. Olmuyor. Eski iyi
hallerimi anımsayamıyorum. Ve çoğaldıkça kulağımda müzik sesleri -ki onlardır içimi içime açan- klipler dönüyor, senaryolar
filmler... Bir bakıyorum ki hala yalnızım. Anlıyorum ki olmuyor yalnızlığın ne ağustosu ne de ekimi.
 
             Her sabah ölmek için uyanıp, ölemeden akşamla göğüs göğüse geriliyoruz. İyi ki var oluyor, iyi ki yapılmış bazı şarkılar.
Kendime dertleniyorum, kendime ağlak. Bir şehrin sinemasında kendimi seyrediyorum. Çoğunluğum dışarda da, akşamları bir başına sanki.
İçim inceliyor, içim inceliyor da kopamıyor bir türlü o yerden. Canım bu şehir bana bir intiharı müjdeliyor. Ölmek için epey yalnızım,
ağlamanız için yetersiz... Ben bende olamıyorum ki ben nerde olayım.
 
            Mevsim normalleri bile elverişsiz kalıyor, hüzünlerime... Anlatamadıklarım hep, anlatamadıklarım boğazımda kalıyor.
Anlatamadıklarım, bana bir intiharı müjdeliyor...
 
 

İlgili Aramalar: alıntı çok şeyler bir şey edirne yalnızlık yalnız falan filan

Bu şiir 157 kez okundu. 0 yorum.

YORUMLAR   

 (Yorum Yaz)

Eserlerin sahibinden izinsiz kopyalanması "5846 SAYILI FİKİR SANAT ESERLERİ YASASI"na göre suçtur!!