Uzak Gitmeler Üzerine..

Yollar
Nasıl aşılıyordu

İnsanlara gitmeyi?

Unutuş - 2012-10-05

Paylaş: Facebook'ta paylaş Twitter'da paylaş

 

Kapılar itiliyor işte bir bir arkasından. Ve anlatabileceğim insanlar silüetlerden ibaret, ağzına kadar duman dolu
yalnız odamda. Hiç bir iş çıkışı heyecanlandırmıyor artık beni vede hiç bir günaydın taşımıyor beni sabaha.
İyi geceler'den bahsetmiyorum bile zaten. Sen diye sarıldığım anılarım var benim, kocaman. sıcak dost muhabbetlerinde
ararken, ayıklıyorum aslında seni gecelerimden artık.
 
Kim derdi ki kadehlerde göreceğimi, yüzünü.Hoş değil, hemde hiç. İş çıkışları boş bira şişeleri kucaklıyor artık beni.
Neyim kaldı ki zaten ardın sıra. Karanlığa gömünce yüzümü, öpüşlerin geliyor aklıma. Odamda dolaşabiliyorsun hala.
Sabahları benden önce kalkıpta, uyandırmıyorsun belki ama derin iç yanıkları aratmıyor yokluğunu.
Yabancı değil aslında bu yalnızlaşmalar, benki bir ağustos günü bile üşüyebilmiştim yokluğunda.
Aklına gelmiyor mu hiç bilmiyorum ama parmaklarında mı dokunamıyor, adımla kodlanmış tuş takımlarına. Hiç bir yalnızlık
kıyamet olamaz, olsaydı zaten ölüm kokardı tüm ayrılıklar. Peki ya hiç mi aralamadın aklında kalanları, sıradan olan
ne varsa bir yalnızlık ötende işte. 
 
Kaç kişi sığar ki bir yalnızlığa, bir oda sığdırabiliyorum sadece. Her köşesinde ayrı bir gün yaşıyorum elbet.
Kavgalarda patlıyor, mutluluklarda. Ne kalmışsa işte.
 
 

İlgili Aramalar: unutuş

Bu şiir 63 kez okundu. 0 yorum.

YORUMLAR   

 (Yorum Yaz)

Eserlerin sahibinden izinsiz kopyalanması "5846 SAYILI FİKİR SANAT ESERLERİ YASASI"na göre suçtur!!